ATING LIBRO | SPOKEN WORD POETRY TAGALOG HUGOT | MERCY BLESS

Magsisimula ang storyang to sa kung paanong pagmamahalan natin ay nabuo.
At sa ating pagbuo ang pagbukas ng pahina ng ating libro.

Ang magiging laman sa bawat paksa ng mga talata ay mismong tayo, sa kung paano natin ito sinulat at binuo.
Ang Karakter ay ikaw at ako, magsisilbing bida sa storyang ito.

Isinulat sa librong ito ang kwento ng pagmamahal ko at pagmamahal mo,
Pagmamahal na sabay nating ginusto at sinimulang binuo mula nang magkakilala tayo.

Akala ko mula umpisa hanggang dulo magiging masaya ang ating kwento, at umaasang ikaw at ako ay mananatili sa iisang pahina ng ating libro.

Ngunit sa kalagitnaan
tadhanay tayo'y pinaglaruan.
Hindi ko inaasahan na biglang isinulat ang iyong biglaang paglisan, bakit bigla mo nalang akong iniwan?
At hindi ko yon nagawang pigilan.

Sinubukan kong ilaban ang ating storya, isinulat ko na baka pwede lumaban ka, lumaban tayong dalawa...kasi wala naman sa mga plano natin ang aalis ka.
Ngunit mas pinili mong isulat ang lumisan, kaysa sabayan mo akong muling simulan at patuloy na lumaban.

Ang Bilis ng pagbabago at ang bilis mo ring magbago,
Ang bawat kasunod na pahina ay naging magulo.
Biglang nag iba ang ikot ng ating kwento, at napalitan ito ng sakit na hindi naman natin ginusto.

Ang dating kwentong kay saya na puno ng pag ibig at pag asa, ay napalitan ng poot at pighati na hindi na mabura bura.
Nag iba na ang ating istorya, kasabay ng nararamdaman mong para sa akin ay unti unti ding nabubura.

Hindi ko maintindihan at di ko alam ang naging dahilan, kay bilis mong lumisan at di ko manlang napaghandaan.
Magkasundo naman tayo nung nakaraan, pero ngayon lumabo na parang tintang napabayaan.

Pano ba to? Pano ko ba itutuloy to? Gusto kong tapusin ang kwentong to pero wala na tayo.
Sobrang hirap lang kase tayo ang naging bida,
Ngunit sa pagkakataong to, ako nalang pala mag isa.

Mag isa nalang na sinusulat ang kwento nating dalawa, itinuloy ko to para magsilbing alaala.