PUSO, PAHINGA NA | SPOKEN WORD POETRY | MERCY BLESS

Walong taon na ang dumaan
Simula noong ikay magustuhan
Walong taon na ang lumipas
Pag-ibig sayo'y hindi kumukupas.

Tanda ko pa nga, 'yong araw na sa akin ay tumabi ka
Na tila'y 'di ko mapigilan sa puso'y matuwa
Tanda ko pa 'yong araw
Nang pagbagal ng ikot ng mundong aking ginagalawan

Na tila'y may paru-parung nagliliparan sa loob ng aking tiyan
Simula noo'y lagi ka ng inaabangan
Na sana'y dumaan ka man lang sa aking harapan
Na sana'y makita ko man lang iyong kaanyuan

Tila'y nabihag mo ako
Nabihag sa malakas ng presensya mo
Naakit mo ako sa kislap ng mga mata mo
Ano bang meron sayo at kaagad mong naakit ang puso?

Sa oras-oras laman ka ng utak ko
Ni 'di ka na mawala-wala pa sa puso ko
Natutuwa ang puso
Tuwing nasisilayan ang mukha mo

Sa isip ko'y ikaw ang Hari ng palasyo at ako ang reyna mo
'Di ko na mapigilan
Tuwing laman ka ng isipan
Ika'y laging pinagpapantasyahan

Na ikaw at ako ay nagmamahalan
Pero tila ako'y binagsakan ng puot at kalungkutan
Doon ko lang napagtanto
Kahit ang laki man ng mga mata mo

'Di mo pa din masisilayan ang kagandahang taglay ko
Pero mayroon pa ding kaunting porsyento sa puso ko
Na umaasa sa malabo nating kuwento
Napagtanto ng isipan ko

Na hindi sa lahat ng oras puro tuwa
Meron din itong kabaliktaran, ang pagluha
Pilit mang buksan ang puso para sa iba
Pero ang tanga!

'Di ko kaya kahit pilitin mang mahulog sa kaniya
Dahil sa iyo pa din ako nadadapa
Pilitin may 'di ko kakayaning limutin ka
'Di ko kakayaning mawawala ka

Bakit ba kasi ikaw pa?
Bakit ikaw pa? Na malabo ang mga mata
At malabo talaga akong makita
Ang talino mo sana, kaso 'di mo man lang nahahalata

Ang pasimpleng sulyap ng aking mata
Pero alam mo ba
Pinakamasayang araw ko ang nakausap ka
Kahit sa paghatid-balik mensahe nating dalawa

Ako'y natutuwa
Kahit sayo'y natapos na
Kahit sa maikling panahon
Ay naging masaya.

Dadating yung panahon