BUHAY KO, ALAY KO

BUHAY KO, ALAY KO
Homiliya para sa Kapistahan ng Panginoong Hesukristo
bilang Paring Pang-magpakailanman,
23 Mayo 2024, Mk 14:22-25

SACERDOTE: Ito ang tawag sa mga sinaunang pari. Mula ito sa salitang Latin na SACERDOS , ibig sabihin—sagradong regalo o banal na handog. Siguro dahil ang papel ng mga pari sa templo ay ang mag-alay sa Diyos ng mga handog na sakripisyo alang-alang sa bayan. Trabaho nila ang alagaan ang relasyon ng Diyos sa Israel, na tinatawag nilang Tipanan o kasunduan (covenant). Sila ang nagsisilbing tagapagkasundo; nag-aalay sila ng sakripisyo para ipakipagkasundong muli sa Diyos ang mga pasaway, o ang mga nawalay sa Diyos dahil sa pagkakasala, o dahil sa kanilang paglabag sa tipanan.
Sa katagalan ng panahon, unti-unting parang nawalan ng kahulugan ang pag-aalay ng bayang Israel ng mga handog sa Diyos. Maraming beses ngang binatikos ito ng mga propeta sa lumang tipan, tulad nina Isaias, Micaias, Amos, Jeremias, atbp. Sa Salmo 51:18-19, ganito rin ang sinasabi ng awtor: “Hindi mo ikinatutuwa ang aming mga sakripisyo, ang aming mga susunuging handog hindi mo ikinaliligayang tanggapin. Ang sakripisyong hinihingi mo ay isang kaloobang wagas na nagsisi, isang pusong dalisay at pakumbaba, ito O Diyos ang hinahanap mo.”
Kaya pala parang naging negatibo na ang kahulugan ng pagkapari at pag-aalay ng sakripisyo sa Bagong Tipan, lalo na sa mga ebanghelyo. Hindi ba sa ikinuwento ni Hesus na Parable of the Good Samaritan, ang ginawa niyang bida ay hindi iyung pari at Levita na naglilingkod sa templo? Sila pa nga ang ginawa niyang halimbawa ng kawalan ng malasakit. Kaya hindi ako nagtataka na sa bandang huli, mga saserdote ng templo ang nakabangga ni Hesus at naging kaaway niyang mortal. Di ba minsan, pinagtataboy ni Hesus ang mga namimili at nagbebenta ng mga hayop at kalapati sa may patio ng templo? Sa galit ng mga pari, minabuti nilang ipapako sa krus ang Nazarenong nanggugulo.
Parang inulit ni Hesus ang mensahe ng mga sinaunang propeta: kung inaakala