PAKITANG-DIYOS

PAKITANG-DIYOS
Homiliya para sa Miyerkoles ng Abo,
5 Marso 2025, Mt. 6:1-6, 16-18.

Para hindi tayo maligaw tungkol sa sinasabi ni Hesus sa binasa nating ebanghelyo, linawin muna natin kung ano ang hindi niya sinasabi. Hindi niya sinasabi na masama ang gumawa ng kabutihan sa nakikita ng mga tao.
Di ba siya nga mismo maraming beses din siyang gumawa ng mabubuting bagay sa gitna ng publiko? Sa maraming pagkakataon na nagpagaling siya ng mga maysakit, nasa piling siya ng maraming tao. Nakita siya ng ibang tao nang paramihin niya ang tinapay at pakainin ang limang libo, gayundin nang iligtas niya sa kahihiyan ang bagong kasal na naubusan ng alak. Di ba pinagmamasdan daw siya ng mga alagad nang nagdarasal siya at nakiusap pa nga silang magpaturo kung paano magdasal? At di ba siya mismo ginamit niya ang talinghaga ng ilawan na hindi daw dapat itago sa ilalim ng takalan at sinabi sa mga alagad niya: “Hayaan ninyong tumanglaw ang inyong liwanag sa iba upang makita nila ang inyong mabubuting gawa at luwalhatiin nila ang inyong Diyos Ama sa langit?” Ayun ang punto: ang dapat itawag pansin ay hindi ang sarili kundi ang kabutihan, kabanalan at kagandahang-loob ng Diyos.
Kapag ang tunay na intensyon sa paggawa ng mabuti ay ang itawag pansin ang sarili, walang kinalaman ito sa Diyos. Iba yung gumawa ng mabuti at may taong nakakita at nagvideo nito na di mo alam at pinost ito at nag-viral dahil maraming na-inspire, kesa doon sa masyadong obvious na pagtataas ng sariling bangko para sabihin sa madla: ang bait ko ano? Ang banal ko, ano?
Kaya siguro ang Tagalog translation ng hypocrite ay “Pakitang tao.” Kunwari gumagawa ng mabuti sa kapwa, iyon pala gusto lang gamitin ang kapwa para sa sariling agenda o para itawag-pansin ang sarili. Ang tunay na isyu pala ay pagkukunwari o panlilinlang na hindi salita ang gamit kundi gawa.
Pwede nating lokohin ang kapwa pero pwede ba nating lokohin ang Diyos na nakakakita sa itinatago natin sa kaloob-looban natin? Narinig natin kung paano