SAN ANTONIO DE LISBON

SAN ANTONIO DE LISBON
Homiliya para sa Bihilya sa Kapistahan ni “San Antonio de Padua,” Miyerkoles sa Ikasampung Linggo ng Karaniwang Panahon,
12 Hunyo 2024, Mat 5, 17-19

Salamat sa Marian pilgrimage ng Kaparian ng Kalookan, bukod sa dalaw namin sa lugar na pinangyarihan ng aparisyon ng Birhen sa Fatima, nakadalaw din kami sa bayan ng ating Mahal na Patron na kilala natin bilang San Antonio de Padua. Hindi pala siya taga-Padua sa Italia; taga-Lisbon pala siya, ang capital ng Portugal. Si Pope Francis nga mismo ang tumawag pansin tungkol sa tunay na nationality niya, at nagtama sa maling akala ng marami na siya ay Italiano; Portugues pala siya. Pero totoong doon sa Padua siya sumikat at nakilala nang husto dahil sa pangangaral niya kay Kristo, na napakatindi ng naging epekto sa mga nakarinig sa kanya.
“Patron saint of the Lost” ang turing sa kanya ng mga Katoliko. Sa Tagalog, maraming posibleng translation para sa LOST: pwedeng NAWAWALA, pwedeng NAGWAWALA, at pwede ring NAWAWALAN (lost things, lost people, and losers). At totoong marami daw natulungan si San Antonio sa mga taong nakaranas ng PAGKAWALA, PAGWAWALA, AT PAGKAWALAN.
Noong huling biyahe ko sa Amerika, pauwi na sana ako Pilipinas, sakay ng kotse ng bunso kong kapatid para ihatid sa airport ng Los Angeles nang maisip kong kapain ang suot kong jacket at mapansin na wala sa bulsa ang aking passport. Namutla ako at nagpanic kaagad. Napansin ng kapatid ko. “Passport mo?” tanong niya. Sabi ko, “Dito ko lang nilalagay sa bulsa ng jacket ko. Pero ngayon wala dito. Di kaya nahulog?” Napatingin siya sa akin. Sabi niya, “Isipin mong mabuti kung saan mo huling inilagay, baka na-misplace mo lang.” Pagdating sa parking ng airport binulatlat ko lahat, wala talaga. Pumunta ako sa booking desk at sinabing palipad sana ako sa flight na iyon pero lost ang passport ko. Advice nila: punta daw ako sa Consulate sa LA, ireport agad ang lost passport at humingi ng termporary travel document at ire-rebook nila ang ticket ko.