UNA, AWA, UNAWA | Homily for Divine Mercy Sunday (A)

UNA, AWA, UNAWA

Ang mga nakapinid na pinto at bintana ay tila salamin ng isip at puso ng mga alagad noon na kapos ng pang-unawa subalit puspos naman ng takot at pangamba. Sa ganitong sitwasyon nagpakita ang Panginoon at naghangad ng kapayapaan sa kanila. Tila ba isang pahiwatig na kahit hindi pa ganap na handa ang tao na tanggapin siya, pinapasok niya ang kalooban ng bawat isa upang ialok ang kapayapaang dulot niya. Ganyan siya ka-maawain. Siya mismo ang umaabot sa atin. Kaya nga ipinapaalala sa atin ng ikalawang pagbasa ang binyag na tinanggap natin sa kabila ng kamusmusan, noong wala pa tayong kayang patunayan sa ating mga sarili: “tayo’y isinilang sa isang panibagong buhay sa pamamagitan ng muling pagkabuhay ni Hesukristo.” Una na nating tinanggap ang biyaya ng kapatawaran at kaligtasan noong tayo’y binyagan, hindi dahil sa ating karapatan kundi dahil sa kanyang awa at kabutihan.